Christian Zincke jest gambistą znanym w Europie jako wykonawca partii solowych oraz partii basso continuo. Współpracuje z wieloma znakomitymi zespołami, takimi jak: Camerata Köln, La Stagione Frankfurt, Ricercar Consort, Bell’Arte Salzburg, Marais Consort, Capella Thuringia, Musica Fiata, Main-Barockorchester Frankfurt. Studiował pod kierunkiem Jaapa ter Linden, Rainera Zipperlinga i Philippe’a Pierlota. Uzyskał dyplom królewskiego konserwatorium w Hadze. Gości regularnie w słynnych salach koncertowych, jak Concertgebouw w Amsterdamie, wiedeńska Musikverein, Alte Oper we Frankfurcie. Występował na festiwalach: Resonanzen w Wiedniu, Wratislava Cantans, Settimana Musicale w Cuence, Tage für Alte Musik w Regensburgu, Tage für Alte Musik w Innsbrucku. Dokonał wielu znakomitych nagrań – głównie, z założonym przez siebie w 1999 r. zespołem Echo du Danube. Ideą powstania zespołu było wykonywanie i przybliżanie publiczności siedemnastowiecznego repertuaru muzyki kameralnej. Z biegiem lat zespół wypracował pokaźny i różnorodny repertuar, odkrywając przed publicznością często zapomniane, lecz zawsze cenne perełki muzyki baroku, jak choćby oratorium Maria Magdalena Antonia Bertalego.
Cecylia Stanecka jest wiolonczelistką, wiolonczelistką barokową i gambistką, której działalność obejmuje repertuar od wczesnego renesansu po muzykę współczesną. Jej artystyczne poszukiwania koncentrują się wokół idei dialogu pomiędzy tradycją a nowoczesnością, a interpretacje cechuje wrażliwość na styl, formę i historyczne brzmienie instrumentu. Jako solistka i kameralistka koncertuje w Europie i Azji, współpracując z artystami i zespołami specjalizującymi się w wykonawstwie historycznym oraz z licznymi orkiestrami symfonicznymi i kameralnymi.
Cecylia Stanecka jest absolwentką Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Leopold Mozart Zentrum przy Universität Augsburg oraz Hochschule der Künste Bern. W 2019 r. uzyskała tytuł doktora sztuki w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, gdzie obecnie pracuje jako adiunkt, prowadząc klasę wiolonczeli. Jest także asystentką w klasie violi da gamba prof. Christiana Zinckego. Aktywnie współpracuje z artystami związanymi z muzyką dawną, realizując liczne koncerty i nagrania.
Duety na viole basowe zajmują szczególne, fascynujące miejsce w repertuarze przeznaczonym na violę da gamba. Niemal wszystkie powstały pod piórem wirtuozów lub przynajmniej wybitnych znawców tego instrumentu. Świetnie obeznani z jego techniką i bogactwem barw, potrafili oni wydobyć z zespołu dwóch gamb prawdziwy kosmos brzmieniowej różnorodności. Tę niezwykłą tradycję znakomicie ilustrują duety Williama Younga (zmarłego w Innsbrucku w 1662 r.), które w całości znalazły się na niniejszym nagraniu. Kompozytor, dziś niemal zupełnie zapomniany, w swoim czasie cieszył się legendarną sławą – był jednym z najwybitniejszych gambistów Europy kontynentalnej. Jean Rousseau, autor ważnego traktatu Traité de la Viole (Paryż 1687), wymienia Younga wśród tych, którzy przyczynili się do rozwoju gry solowej na violi da gamba w krajach niemieckich. W 1653 r. artysta występował w Ratyzbonie przed cesarzem Ferdynandem III, który obdarował go sowicie – stu dukatami. Dwa lata później zachwycił swą grą królową Krystynę Szwedzką podczas jej dziesięciodniowego pobytu w Innsbrucku.
O wczesnym życiu Younga i jego pobycie w Anglii niewiele wiadomo. Wiemy natomiast, że już w 1652 r. był znanym kompozytorem i został zatrudniony na dworze arcyksięcia Ferdynanda Karola w Innsbrucku. Jego utwory przeznaczone na violę da gamba zachowały się jednak głównie w angielskich rękopisach. W tym samym roku odbył z arcyksięciem podróż do Włoch, gdzie zetknął się z powstającą wówczas nowoczesną formą włoskiej sonaty – wpływ ten wyraźnie słychać w jego muzyce. Duety nagrane na tej płycie prawdopodobnie pochodzą z Anglii sprzed 1650 r. Nawiązują do tradycji angielskiej muzyki kameralnej pierwszej połowy XVII w., choć nie brak w nich już śladów stylu włoskiego. Ich różnorodność jest imponująca: od imitacyjnego kontrapunktu, poprzez liryczne melodie z prostym akompaniamentem, po gęstą grę w stylu brisé i wykorzystanie pełnej skali instrumentu. Young ujawnia tu niezwykłą wyobraźnię i biegłość w kształtowaniu faktury dwuinstrumentalnej.
Jedno z najwcześniejszych dzieł w tym nagraniu wyszło spod ręki ekscentrycznego Tobiasa Hume’a (ok. 1579–1645) – żołnierza i muzyka-amatora, który służył w armii szwedzkiej i rosyjskiej. Z dumą pisał on o sobie: „Nie studiuję elokwencji ani nie zajmuję się muzyką, choć kocham sens i harmonię. Moim zawodem była armia; jedyną zniewieściałą częścią mnie była muzyka – zawsze hojna, bo nigdy najemna”. Hume stawiał śmiałą tezę, że viola da gamba może rywalizować z lutnią jako instrument solowy, zespołowy i basowy. I rzeczywiście – jego utwory otwierają nowe wymiary możliwości tego instrumentu. The Virgines Muse, pochodząca ze zbioru Poeticall Musicke (1607), nosi podtytuł Ulubienica Lady Arabelli, odnoszący się do Lady Arabelli Stuart (1575–1615) – niegdyś postrzeganej jako potencjalna następczyni tronu Elżbiety I. Po nielegalnym małżeństwie z Williamem Seymourem została uwięziona przez króla Jakuba I i zmarła w odosobnieniu.
Tradycję dawnych gambistów kontynuuje Cecylia Stanecka, aranżując utwór Wacława z Szamotuł Już się zmierzcha. Podobnie jak jej siedemnastowieczni poprzednicy, adaptuje muzykę popularną w swojej epoce na własny instrument – przenosząc dawny idiom w XXI w. Serdeczne podziękowania za piękne włączenie głębokich rejestrów dwóch siedmiostrunowych viol basowych.
Christian Zincke
Nagrano w Sali Koncertowej im. prof. Romana Sucheckiego Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w dniach 18–20 września 2025 r.
WILLIAM YOUNG (?–1662)
1. Air I (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 05:15
2. Air II (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 02:20
3. Air III (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 00:41
4. Air IV (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 01:00
5. Air V (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 01:30
6. Air VI (6 Airs for Two Bass Viols in g) | 02:07
TOBIAS HUME (ca. 1579–1645)
7. The Virgins Muse (Lady Arbellas favoret)
from Poeticall Musicke, 1607 | 05:32
WILLIAM YOUNG
8. Air I (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 03:23
9. Air II (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 01:10
10. Air III (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 01:07
11. Air IV (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 00:46
12. Air V (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 01:33
13. Air VI (6 Airs for Two Bass Viols in d) | 01:34
WACŁAW Z SZAMOTUŁ (ca.1526–ca.1560)
14. Modlitwa, gdy dziatki spać idą: Już się zmierzcha (four-voice
song arr. for two bas viols) | 02:15
WILLIAM YOUNG
15. Air I (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 01:39
16. Air II (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 01:05
17. Air III (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 01:43
18. Air IV (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 01:16
19. Air V (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 00:51
20. Air VI (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 00:35
21. Air VII (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 01:58
22. Air VIII (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 02:21
23. Air IX (9 Airs for Two Bass Viols in D/d) | 03:01
JOHANN SCHENCK (1660–1710)
24. Ciacona in A from „Le Nymphe di Rheno” | 04:21
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.