Publikacja stanowi pierwsze współczesne wydanie sześciu Sonat Johanna Daniela Hardta (1696–1763) w prawidłowej obsadzie – na violę sopranową (dessus de viole) i basso continuo. Opracowanie przygotowane zostało na podstawie jedynego źródła rękopiśmiennego, przechowywanego w Bibliotece Uniwersyteckiej w Rostocku (D-Rou Mus. Saec. XVIII-3318). Jest to jedno z nielicznych zachowanych świadectw działalności muzycznej króla Stanisława Leszczyńskiego na emigracji, w środowisku jego dworu w Zweibrücken, łączącym tradycje francuską z południowoniemieckim stylem instrumentalnym. Włączenie faksymile rękopisu pozwala każdemu wykonawcy samodzielnie prześledzić decyzje redakcyjne, co jest rozwiązaniem modelowym. Wydanie łączy więc wiarygodność źródłową z funkcjonalnością wykonawczą, stanowiąc jeden z jego największych walorów.
prof. UAM dr hab. Alina Mądry
Johann Daniel Hardt (Hard, Hart), niemiecki gambista, kapelmistrz i kompozytor, urodził się 8 maja 1696 roku we Frankfurcie
nad Menem. Prawdopodobnie przedwcześnie porzucił studia w Straßburgu, by podjąć pracę jako gambista na dworze króla
Stanisława Leszczyńskiego, podczas jego pobytu w Zweibrücken w latach 1714-1718. W 1720 r. Hardt dołączył do kapeli biskupa
Würzburga – Johanna Philippa Franza von Schönborna. Po śmierci Johanna Philippa (1724 r.) kapelę rozwiązano, a Hardt przeniósł
się do Stuttgartu, dołączając w 1725 r. do Hofkapelli kierowanej przez Giuseppe Antonia Brescianella (ok. 1690-1758).
Pozostał w Stuttgarcie do końca życia. Najpierw pełnił funkcję członka orkiestry, potem koncertmistrza i kapelmistrza. Do
jego obowiązków na dworze Württembergów należało także uczenie gry na violi książęcych dzieci, a sam Hardt w jednym z listów
potwierdza, iż uczył gry na „małej violi da gamba” […].Niektóre źródła podają, że w 1755 r. nazwisko Hardta pojawia się na liście emerytów, wg innych w 1760 r. nadal zajmował
stanowisko kapelmistrza. Był dwukrotnie żonaty, miał łącznie szesnaścioro dzieci. Zmarł 6 sierpnia 1763 roku.
Johann Daniel Hardt pozostawił po sobie niewiele utworów. Największy zbiór, a jednocześnie najwcześniejsze zachowane
utwory kompozytora, to czternaście sonat, z których pierwsze sześć na violę i basso continuo stanowi zawartość niniejszego
wydania.dr hab. Dorota Zimna
Z serii Muzyka dawna – muzyka żywa (7), edycja nutowa
Publikacja współfinansowana przez Miasto Bydgoszcz
PARTNERZY
- Fundacja Konsonans
- Stowarzyszenie Akademia Muzyki Dawnej
- Deutsch-Polnische Gesellschaft Mannheim-Ludvigshafen e.V.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.