Mazurek – taniec w swej istocie skromny i pozbawiony blichtru, z wsią związany bardziej niż ze szlacheckim pałacem – stał się nośnikiem polskiej narodowości, polskiej duszy, polskości po prostu. Swoje wyjątkowe znaczenie w kulturze polskiej zawdzięcza między innymi temu, iż nadwiślańska ziemia zrodziła trzech wspaniałych kompozytorów mazurków. Chopin – geniusz, który również w mazurkach wzniósł się ponad narodowe treści, nigdy nie przestał myśleć o Polsce i tęsknotę za krajem ojczystym wyrażał w tych miniaturowych formach. Szymanowski – urodzony na Ukrainie obywatel muzycznego świata pierwszej połowy XX wieku, zakochany był w polskim krajobrazie, szczególnie podhalańskim, czemu dał wyraz i w swoich pismach, i w mazurkach. Wreszcie Maciejewski – tułacz, emigrant, outsider, mieszkał w kraju niezwykle odległym – w Szwecji, ale brak mu było ducha polskości, pejzaży rodzinnych, stąd pisał swoje mazurki, których wydano 39.
Nie wiadomo czy twórczość Chopina była dla pozostałych kompozytorów wzorem niedościgłym, od którego horyzontem oraz czym wyznaczała im pewien kierunek poszukiwań. Wydaje się to jednak prawdopodobne, gdyż Szymanowski wskazał na inspiracje mazurkami Chopina – zwięzłość formy, budowę okresową, wyczuwalny wpływ folkloru czy wreszcie instrumentalne przeznaczenie – na fortepian. Jednocześnie pewne elementy mazurków Szymanowskiego i Maciejewskiego zdają się potwierdzać fakt poszukiwania własnej, oryginalnej drogi – cytaty melodii ludowych, oryginalne pomysły formalne, stosownie do czasów – odmienny język muzyczny.
Wobec niewielkiej ilości prac poświęconym mazurkom Maciejewskiego – przy stosunkowo wielkiej liczbie omówień i analiz mazurków Chopina i Szymanowskiego – słuszne wydaje się podjęcie prób systematyzacji tych miniatur w kontekście wybranych elementów poetyki muzycznej realizowanej na polu ich wykonawczym. Poetyka, pojęcie zakorzenione w filozofii arystotelesowskiej, jest bardzo bogate znaczeniowo. Przez wieki jego rozumienie ulegało dyferencjacji, zyskując różne konotacje w obrębie wielu rodzajów sztuk, przyjęło się również w muzyce. Dopiero w latach siedemdziesiątych XX wieku pojawiło się w artykułach muzykologicznych dotyczących muzyki Chopina. Definicję poetyki, na której opiera się autorka badań niniejszej pracy, podaje za Mieczysławem Tomaszewskim. Przedstawił ją na Międzynarodowym Sympozjum Muzykologicznym „Chopin i romantyzm” w Warszawie w 1986 roku.
Katarzyna Rajs
OPIS PŁYT CD
Roman Maciejewski, Mazurki
Pierwsza płyta zawiera Mazurki od numeru 1 do 22.
Druga płyta zawiera Mazurki od numeru 23 do 38 oraz Mazur nr 39.
Nagrania dokonano w Sali Koncertowej im. Romana Sucheckiego Akademii Muzycznej w Bydgoszczy w styczniu, marcu i kwietniu 2011 roku.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.